Wprost, zanim cokolwiek innego: ipIII dziś nie ma wiążącego SLA — ani uptime, ani gwarantowanych czasów reakcji, ani kar umownych. Ta strona opisuje, co realnie dostarczamy jako wsparcie (kanał kontaktu, praca best-effort, ścieżka eskalacji) i osobno — co jest planem bez pokrycia (ROADMAP). To materiał decision-support, punkt startowy do negocjacji, nie oferta handlowa. Wiążące SLA (z karami umownymi, uptime, RTO/RPO) mogłaby ustanowić wyłącznie podpisana umowa (MSA/SOW) — poza zakresem tej strony.
ipIII jest dziś dowodliwym MVP (import → incydent → evidence-package → retest → close, JWT/RBAC/audit na żywej PostgreSQL) — instancja pilotowa obsługiwana przez mały zespół, nie platforma z całodobowym zespołem operacyjnym w tle. Wsparcie dziś to jeden ustalony kanał kontaktu i best-effort, bez gwarantowanych godzin. Wsparcie klasy enterprise (24/7, on-call, dedykowany zespół) jest ROADMAP — nie istnieje dziś jako coś, co można kupić.
Celowo nie ma tu tabeli z liczbami godzin przypisanymi do „poziomów usług" — taka tabela, nawet podpisana słowem „orientacyjnie", czyta się jak zobowiązanie. Poniżej jest opis słowny tego, co faktycznie się dzieje, oddzielony od tego, czego dziś nie ma.
Kontakt e-mail + pilot-intake. Best-effort, bez formalnego okna wsparcia, bez deklarowanej liczby godzin reakcji.
Jeden wspólny kanał ustalany na kickoff (e-mail / czat), praca w dni robocze. Nadal best-effort — nie ma podpisanego okna wsparcia ani kary za jego przekroczenie.
Nie istnieje dziś jako produkt do kupienia. Wymaga dedykowanego zespołu operacyjnego i podpisanej umowy (SOW) — to punkt na mapie rozwoju, nie oferta.
Wcześniejsza wersja tej strony miała tu tabelę Sev1–Sev4 × PoC/Pilot/Enterprise z liczbami godzin. Usunęliśmy ją: nawet oznaczona jako „orientacyjna", czytała się jak macierz SLA, a wiążącego SLA nie mamy. W PoC i pilocie zespół stara się potwierdzić zgłoszenie i przypisać właściciela możliwie szybko, best-effort — bez zadeklarowanej liczby godzin i bez kary za jej przekroczenie. Zgłoszenia o wyższym wpływie (np. utrata dostępu do ewidencji dowodów) trafiają wyżej w kolejce — to decyzja operacyjna zespołu, nie zobowiązanie kontraktowe. Konkretne, wiążące czasy reakcji per dotkliwość mogłaby ustalić wyłącznie podpisana umowa (MSA/SOW), której dziś nie oferujemy jako gotowego produktu.
Formularz /pilot-intake — punkt startowy dla PoC i pilota: opis celu, typ danych, oczekiwany zakres.
Ustalany indywidualnie na kickoff (e-mail / współdzielony czat). Każde zgłoszenie powinno mieć tag dotkliwości (Sev1–Sev4) i krótki opis wpływu.
Osobny proces koordynowanego ujawniania — patrz /disclosure. Nie mieszamy zgłoszeń bezpieczeństwa z bieżącym supportem operacyjnym.
Numer on-call / dedykowany kanał eskalacyjny — ROADMAP, ustalany w SOW razem z resztą funkcji klasy enterprise.
Pomoc w konfiguracji importu parserów (Burp/ZAP/Nessus/CSV), pytania o działanie evidence-package, wsparcie interpretacji Legal Trigger Engine jako decision-support, pomoc w onboardingu użytkowników (JWT/RBAC), triage zgłoszonych błędów.
Porada prawna (przegląd DPO/prawnika oddzielnie), audyt bezpieczeństwa infrastruktury klienta, pentest na żądanie w ramach supportu, SLA uptime/RTO/RPO bez podpisanej umowy, wsparcie funkcji ROADMAP jako gdyby były LIVE.
Powiązane: modele współpracy i orientacyjne kwoty → /pricing · zgłoszenie pilota → /pilot-intake · zasady zaangażowania → /engagement · rejestr znanych ograniczeń → /known-limitations.